Kino / Teatr Magazyn Recenzja 

Scenariuszowe wiatraki – recenzja „Człowieka, który zabił Don Kichota”

To, że „Człowiek, który zabił Don Kichota” będzie filmem niedoskonałym było wiadome od początku. Legendarny passion project Terry’ego Gilliama potrzebował dwudziestu dziewięciu lat by ujrzeć światło dzienne. Jest to widoczne zwłaszcza w pierwszej godzinie filmu. Obraz sprawia wówczas wrażenie, jakby chciał w końcu ruszyć z kopyta z historią, ale nie był zupełnie w stanie.

Read More
Kino / Teatr Magazyn Recenzja Wrocław 

Puzzle z innej kolekcji – recenzja filmu „Szczęśliwy Lazzaro”

„Szczęśliwy Lazzaro” stanowiłby ciekawy double bill z innym włoskim filmem, który pojawił się w tegorocznym konkursie głównym w Cannes. Mowa o „Dogmanie” Matteo Garrone. Oba filmy traktują o toksycznych męskich przyjaźniach, w których zasady funkcjonowania tych relacji nie są sprawiedliwe, a słabsi (mentalnie lub fizycznie) zostają cynicznie wykorzystywani przez tych obdarzonych sprytem lub siłą. W obu filmach okazuje się, że tak naprawdę nie o przyjaźń chodziło, lecz o brutalne wykorzystanie władzy i manipulację. Jednak o ile „Dogman” stanowił traktat krytykujący konformizm, o tyle „Szczęśliwy Lazzaro” to przede wszystkim baśń o…

Read More
Kino / Teatr Magazyn Recenzja Wrocław 

Odjechany coming-of-age – recenzja filmu „Polegaj na mnie”

„Polegaj na mnie” Andrew Haigha to pozornie spokojny film coming-fo-age, który z każdą minutą skręca w stronę coraz bardziej odjechanej i nieprawdopodobnej historii rodem z kina drogi. Charley (Charlie Plummer) to chłopak wychowywany przez samotnego ojca Raya (Travis Fimmel). Jakoś sobie radzą, choć główny bohater większość czasu spędza samotnie oglądając telewizję albo biegając bez celu po okolicy. Jego rodzic jest bardziej skupiony na romansie z zamężną sekretarką z pracy, niż na dbaniu o dobro syna. Ray nosi pas, który zapełniony jest rysunkami – każdy z nich symbolizuje pół roku spędzone…

Read More
Kino / Teatr Magazyn Recenzja 

Modowy chuligan – recenzja filmu „McQueen”

McQueen kupił mnie od samego początku odważną ścieżką dźwiękową, która składała się w dużej mierze z kompozycji, jakie Michael Nyman popełnił do filmów Petera Greenawaya. To połączenie, choć początkowo wydawało mi się dosyć odległe, koniec końców nadaje postaci McQueena bardziej tragicznego wymiaru. Filmy angielskiego reżysera są bowiem w dużej mierze skupione na splocie piękna i brutalności, zaś w ich centrum spotykały się zawsze sztuka oraz śmierć. Podobnie było z kontrowersyjnym projektantem mody. Reżyser Ian Bonhôte sugeruje to już otwierającą sekwencją, w której z ludzkiej czaszki bardzo estetycznie wyrastają kwiaty. Jak…

Read More
Kino / Teatr Magazyn Recenzja 

„Iniemamocni 2” – redakcyjny dwugłos

Olek: Druga część „Iniemamocnych” zaczyna się dokładnie tam, gdzie pierwsza została urwana w połowie słowa 14 lat temu. Człowiek-Szpadel przewierca się przez miasto napadając na banki, a Panu Iniemamocnemu i Elastynie nie pozostaje nic innego, jak ponownie zaangażować się do walki ze złem. Film najbardziej imponował mi swoją umiejętnością do opowiadania historii z zawrotnym tempem znajdując jeszcze czas na ciekawe rozwinięcie swoich bohaterów. Najlepsze pozostaną dla mnie te sceny, w których Pan Iniemamocny, niegdyś samiec alpha i niekwestionowany patriarcha rodziny, zmuszony zostaje niańczyć dzieci, gdy to jego żona rozpoczyna błyskotliwą solową…

Read More
Kino / Teatr Magazyn Recenzja 

Fauna i Flora – recenzja filmu „Sweet Country”

W tak zardzewiałym i, wydawałoby się, nieaktualnym gatunku jak western reżyserzy na całym świecie odnajdują ostatnio zwierciadło do komentarza na temat spraw, które były wcześniej często pomijane. W filmach o kowbojach, szeryfach i koniach twórcy widzą coś, co może stanowić ciekawy komentarz do współczesnego społeczeństwa – w „Westernie” Valeska Grisenbach opowiadała o kryzysie męskości i zderzeniu pomiędzy Wschodem a Zachodem na obrzeżu Unii Europejskiej. „Slow West” było bardziej farsowym i komediowym podejściem kina, które od lat było reprezentowane przez wykrzywioną w złości i do bólu poważną twarz Clinta Eastwooda. „Damsel”…

Read More
Kino / Teatr Lifestyle Magazyn Wrocław 

„Nie wyproszę skina z kina” – wywiad z Michałem Wekslerem, współorganizatorem Bike Days

Olek Młyński: Wczoraj przeglądając wasz fanpage natrafiłem na taki cytat z jednej z rozmów przeprowadzanych przez was: – Dzień dobry, dzwonię z festiwalu filmów rowerowych – Filmy o rowerach? A to nie jest nuda? – Nie, po prostu w kółko to samo. Jak ludzie reagują na ideę takiego festiwalu?  Ten cytat trochę pokazuje mniej poważne podejście do waszego eventu. Michał: Gdy zaczynaliśmy ten festiwal, to zastanawialiśmy się, do kogo ma on trafić. Ze względu na program jaki utworzyliśmy, okazało się że będzie to wydarzenie związane z tzw. ostrym kołem. Po…

Read More
Kino / Teatr Magazyn Recenzja 

15 filmów które warto zobaczyć w wakacje zdaniem Kalejdoskopu

Wakacje to czas dla kinomaniaków obfitujący zarówno w festiwale filmowe, jak i w premiery dystrybucyjne, wśród których przeważają wszelkiego sortu blockbustery. Najwięcej z nich wchodzi do kin w lipcu i w sierpniu. Ten rok nie będzie wyjątkiem od reguły. Oto piętnaście filmów, które naszym zdaniem warto lub trzeba zobaczyć w te wakacje.

Read More
Kino / Teatr Magazyn Recenzja 

Satyra na miarę naszych czasów – recenzja „Śmierci Stalina”

Armando Iannucci to nazwisko, które dla polskiego widza może być pewną enigmą, jednak w Wielkiej Brytanii kojarzy się ono od lat z wyrafinowaną polityczną satyrą. Szkot odpowiedzialny jest za takie seriale jak The Thick of It czy Veep. Przez lata wytworzył on swego rodzaju uniwersum pełne śliskich polityków, przesiąkniętego degrengoladą establishmentu i typowo brytyjskiego humoru. Jego orwellowska z ducha twórczość doczekała się więc w Śmierci Stalina logicznej kontynuacji. Adaptując graficzną powieść pod tym samym tytułem, twórca Zapętlonych  dołożył kolejny klocek do swojej, bardzo spójnej już, układanki. Ta produkcja przypomina przeciągnięty…

Read More
Kino / Teatr Magazyn Recenzja 

Konserwatywny beton – recenzja filmu „Nie jestem czarownicą”

„Nie jestem czarownicą” to ciekawe, nasycone współczesną postkolonialną i feministyczną myślą, kino. Rzadko dostajemy obrazy z afrykańskiego kontynentu, a jeszcze rzadziej jest to spojrzenie pozbawione romantyzowania i lukrowania miejsca targanego przecież problemami ekonomicznymi i strukturalnymi. Rungano Nyoni odczarowuje tę wizję, i bierze na warsztat bigoterię rządzącą zambijskim społeczeństwem. Jak na debiutantkę robi to z dużym wyczuciem stylistycznym, przeplatając dwie, wydawałoby się niepasujące do siebie, konwencje. Pierwsza z nich to realizm magiczny, który widz może znać choćby z nagrodzonego na Nowych Horyzontach „Białym Cieniem”, a z drugiej seidlowska z ducha ironia. 

Read More