FILM Magazyn Recenzja 

Pixar znowu to zrobił – recenzja “Naprzód”

Naprzód to film, których Pixar zrobił już całe mnóstwo. Naprzód to film Pixara, który zaskakuje. Niby niemożliwe, ale  jednak dzieło Dana Scanlona te sprzeczności ze sobą idealnie łączy. To obraz realizujący wszystkie podpunkty wymagane od dzisiejszych blockbusterów (dużo akcji, humor oraz spora porcja nostalgii i popkulturowych mrugnięć okiem). Jednocześnie, udało się to transformować w naprawdę personalną podróż, która mnie osobiście trafiła jak chyba żaden inny film od skaczącej lampy na biurko. Otwierające sekwencje wyglądają trochę jak wyjęte ze Shreka albo World of Warcraft. Oto po stepach biegają centaury, magowie strzelają…

Read More
FILM Magazyn Recenzja 

Gorsety dalej zawiązane – recenzja filmu Emma

To dosyć ironiczne, że Emma wyszła w Polsce w tym samym tygodniu, co Nędznicy Ladja Ly. Nie można chyba wyobrazić sobie bardziej różnorodnych sposobów potraktowania klasycznej literatury, niż w wypadku tych dwóch filmów. Nędznicy nawiązują tytułem do dzieła Victora Hugo, i dosyć wyraźnie pokazują, że Francja pomimo licznych transformacji powróciła do napięć i lęków znanych właśnie z tego tekstu. Reżyser otwarcie wchodzi w dialog z klasykiem Hugo, by tak naprawdę pokazać w ironicznym świetle to, co dzieje się w Paryżu dziś. A Emma? Zamiast nawiązywania do problemów  post-brexitowej Wielkiej Brytanii…

Read More
FILM Magazyn Recenzja 

Wszystkie kręgi piekła – recenzja „Siberii” z Berlinale

Jeśli poprzedni film Abla Ferrary, Tomaso, dzielił widzów, to pokazywana w konkursie głównym Siberia zjednoczy wszystkich w nienawiści. Pośród innych obrazów tegorocznego Berlinale, ten wyróżnia się najbardziej niepokorną i zastanawiającą wizją. Zastanawiającą, bo chyba osobnego Złotego Niedźwiedzia powinno się przyznać osobie, która potrafi zrozumieć, o co w Siberii tak naprawdę chodzi. Ta przedziwna mieszanka epigoństwa, udawanego geniuszu i groteskowej psychoterapii bardziej nadaje się do gabinetu osobliwości niż kina, niemniej przekorny (i mocno przychylny samemu Ferrarze) widz mógłby się tu doszukać bardziej zawoalowanego starcia z tymi problemami, które w Tomaso ukazano…

Read More
FILM Magazyn Recenzja 

Pierwszy imigrant – recenzja „First Cow” z Berlinale

Podstawowy pomysł na fabułę First Cow musiał zrodzić się w głowie pięciolatka albo geniusza. Film opowiada bowiem o dwójce przyjaciół, którzy w surowych lasach Oregonu próbują utrzymać się z kradzieży mleka od tytułowej krowy. Służy im ono do wytwarzania ciastek, które na współczesne standardy wszechobecnych Starbucksów i autorskich kawiarni wydają się cukierniczą abominacją. Akcja nie dzieje się jednak w centrum żadnej europejskiej stolicy, a na Dzikim Zachodzie XVIII wieku. Może więc ciastka nie wyglądają zbyt dobrze, ale muszą wystarczyć żyjącym tam osadnikom. W końcu, jak wszyscy wiemy, byt kształtuje świadomość. Film…

Read More
FILM Magazyn Recenzja 

Otwarcie Berlinale – My Salinger Year

Fazę na Salingera z reguły przechodzi się gdzieś pomiędzy gimnazjum a liceum. Kto w okresie dojrzewania lubił się z książkami, ten raczej miał kontakt z Buszującym w zbożu i przeżywał bunt Holdena Caulfielda tak, jak swój własny. Joanna Rakoff (Margaret Qualley) chociaż ukończyła studia z literatury angielskiej, to jakoś nigdy w kontakt z twórczością autora Dziewięciu opowiadań nie weszła. Los tylko czeka na takie paradoksy, więc gdy bohaterka filmu otwarcia tegorocznego Berlinale zatrudnia się w agencji literackiej, to z miejsca staje się pośrednikiem pomiędzy legendarnym pisarzem, a swoją szefową (Sigourney Weaver). Sprawy…

Read More
FILM Magazyn Recenzja 

Opowieść o dwóch Zenkach

“Była to najlepsza z epok i najgorsza z epok, czas wiary i czas zwątpienia, okres światła i okres mroków, wiosna pięknych nadziei i zima rozpaczy. Wszystko było przed nami i nic nie mieliśmy przed sobą. Dążyliśmy prosto w stronę nieba i kroczyliśmy prosto w kierunku odwrotnym” – niby w otwarciu Opowieści o dwóch miastach Dickens pisze o Rewolucji Francuskiej, ale jednocześnie tak jakby o Polsce lat dziewięćdziesiątych. W Zenku ten dualizm objawia się na poziomie obsadowym, bo Zenków jest dwóch. Ten, który śpiewać umie i dobrze naśladuje głos oryginału (Jakub…

Read More
FILM Magazyn Recenzja 

“Małgosia i Jaś” – bez pomysłu na baśń

Horror to obecnie najciekawszy gatunek, twórcy świetnie radzą sobie z rozciąganiem jego ram i opowiadaniem historii nie tylko strasząco-niepokojących, ale także spełnionych artystycznie. Oz Perkins gdzieś w tej nowej fali grozy się odnajduje i tworzy od kilku lat. Jego najnowszy projekt, Małgosia i Jaś, to niezbyt udana próba reinterpretacji klasycznej baśni Braci Grimm. To trochę taka wycieczka etnograficzna, w której przewodnik, Perkins, dawno zgubił się w lesie i zostawił widza na pastwę losu. Oczywiście, horrory czerpały z motywów ludowych – ostatnie Midsommar. W biały dzień Astera czy Czarownica: bajka ludowa…

Read More
Felieton FILM Magazyn Recenzja 

„Ptaki Nocy…” – o niewykorzystanej emancypacji

Ptaki Nocy (i fantastyczna emancypacja pewnej Harley Quinn) są o niebo lepszym filmem od Legionu Samobójców, bo można je w ogóle nazwać mianem filmu, który ma fabułę składającą się z ekspozycji, rozwinięcia i zakończenia. Nie oznacza to jednak, że są filmem dobrym. Nie są nawet filmem przyzwoitym. Choć poprzeczka była zawieszona bardzo nisko przez obraz Davida Ayera, to dzieło Cathy Yan niespecjalnie podnosi ją wyżej. To chaotyczna opowieść, nie tylko na poziomie samego scenariusza, ale przede wszystkim w kontekście jego „emancypacyjnych” ambicji. Bardzo szybko można zorientować się z jak frustrująco wielu stereotypów posklejany…

Read More
FILM Magazyn Recenzja 

“Tam gdzieś musi być niebo” – bliskowschodnia farsa

W jednej ze scen Tam gdzieś musi być niebo główny bohater patrzy w górę. Na bezkresnym błękitnym płótnie odgrywa się coś, co wygląda jak obraz Matisse’a – oto przelatują cztery samoloty. Każdy pojazd skierowany w inną stronę, leci i zostawia za sobą smugę. Te białe pasy układają się w absurdalny kształt, trochę będący dziełem przypadku, a trochę imaginacji Elii Suleimana i jego chęci, do zanurzania widza w takich sytuacjach – niby zwyczajnych, a jednak tak skrajnie abstrakcyjnych. Film Suleimana nie powinien być z pewnością redukowany do rangi zwykłej slapstickowej satyry…

Read More
FILM Komiks Magazyn Podsumowania / Topki Seriale 

Watchmen zebrał w sobie wszystko, co najważniejsze w 2019 roku

Rok 2020 rozpoczęliśmy z hukiem, do polskich kin nareszcie dotarły Koty, a na twitterze dominuje hasztag związany z III Wojną Światową. Przez poprzednie dwanaście miesięcy też sporo się działo, a dla mnie wisienką na kinowo-serialowym torcie była adaptacja Watchmen w reinterpretacji Damona Lindelofa. Serial HBO pośrednio wyraża i komentuje mnóstwo przemian w popkulturze, i zdaje mi się, że w ogóle wpisuje się w nasz paranoiczny Zeitgeist. To taka soczewka, która skupiła w sobie tarcia i napięcia wewnątrz kina komercyjnego, jak i artystycznego tego roku. Postaram się pokazać, jak wiele motywów z…

Read More