Felieton FILM Magazyn 

Barwny obraz polskiej animacji najnowszej – omówienie pakietu „Akcja Animacja”

Całkiem niedawno w moich rękach znalazł się dwupłytowy pakiet “Akcja Animacja: filmy najnowsze” z  wybranymi polskimi filmami tego gatunku, datowanych na lata 1994 do 2008. Tradycja animacji w naszym kraju sięga lat 60, w których nowa forma krótkich obrazów pozwalała twórcom na więcej wolności w przekazie i środkach wyrazu. Warto zapoznać się z wczesną twórczością Witolda Giersza ze względu na przełomowość stosowanej przez niego techniki –  kładzenia farby bezpośrednio na celuloid (źródło: „Historia Kina Polskiego 1895-2014” Tadeusz Lubelski). Dzieła Polaków były doceniane za granicą, na festiwalach w Oberhausen (“Fotel” i…

Read More
FILM Magazyn Recenzja 

Ta rzadko spotykana, niepochlebna recenzja “Naszego Czasu” Carlosa Reygadasa

Uwielbiam autorskie kino niezależne za tę niezwykłą zdolność polaryzacji widowni. W każdym aspekcie sztuki, dzieła bardziej kontrowersyjne i wymykające się ogólnie przyjętym konwencjom budzą (często silnie emocjonalne) dyskusje. Do podobnego poruszenia doszło w 2012 roku, na festiwalu w Cannes, z którego Carlos Reygadas wyjechał ze Złotą Palmą za najlepszą reżyserię. “Post Tenebras Lux’ – intrygująca, na wpół oniryczna, lawirująca gdzieś między horrorem a dramatem rodzinnym, wiwisekcja rozpadającego się małżeństwa także podzieliła w odbiorze polską krytykę i widownię. Meksykański reżyser po ośmiu latach powraca z nowym filmem i ponownie separuje publikę…

Read More
FILM Magazyn Recenzja 

Poznać siebie w nowym otoczeniu – recenzja “Chłopczycy” Celine Sciammy

Gorzki smak lata coraz częściej cechuje filmy o szeroko pojętym dorastaniu. Wakacyjna beztroska dobrze kontrastuje z dramatem, który wręcz nie pasuje do słonecznej sielanki. Taki koncept stosował u siebie Sean Baker w fenomenalnym “The Florida Project”, gdzie w cukierkowych hotelowych slumsach, obserwował zabawy i domowe dramaty dzieci. Z tematem straty rodziców i odnalezieniem się w nowej rodzinie mierzyła się Carla Simon w “Lato 1993”. Największa siła tych i innych filmów tkwi w tym zderzeniu letniej beztroski z wewnętrznymi rozterkami. “Chłopczyca” Celine Sciammy także krąży wokół tematu dorastania, ale robi to…

Read More
Magazyn Muzyka 

“I may be paranoid, but not an Android” – omówienie konstrukcji albumu “OK Computer” Radiohead

Druga połowa lat 90 XX wieku. Świat pędzi do przodu, a odkryte kilka lat wcześniej technologie, intensywnie się rozwijają. Liczba użytkowników podłączonych do internetu gwałtownie rośnie. Udogodnienia, które niosła za sobą ogólnoświatowa komunikacja elektroniczna kuszą już nie tylko wielkie firmy, ale też  osoby prywatne. Dystans maleje, natłok bodźców rośnie. Radiohead po 4 latach koncertowania zawiesza trasę, zmienia producenta i studio. Lider zespołu – Thom Yorke, wyjątkowo odczuwa alienację w  “zbliżającym się do siebie” świecie. Nigel Godrich i Radiohead zamykają się w studio St. Catherine’s Court. Strach, niepewność i  obawy znajdują…

Read More
FILM Magazyn Recenzja 

Ecce Homo, czyli najlepszy film retrospektywy Slow Film Festival – recenzja krótkiego metrażu Dimitara Kutmanova

Obserwując uważnie zmiany w świecie kina artystycznego można zauważyć, jak interesująco rozwinął się nurt  “slow cinema”. Gdy jeszcze kilka lat temu, garstka twórców (w tym Bela Tarr, Fred Kelemen) inicjowała ten zupełnie nowy kierunek, obecne grono jego reprezentantów poszerza się o nowsze nazwiska,  a ich dzieła zbierają coraz większą liczbę sympatyków (na rodzimym podwórku chociażby na MFF Nowe Horyzonty). Promocją krótkometrażowych produkcji ów nurtu zajmuje się Slow Film Festival, który z racji pandemii, zorganizował retrospektywę online dziesięciu wybranych filmów. Mimo niewielkiej liczby prezentowanych obrazów można było zaobserwować bogatą różnorodność stylów…

Read More
Bez kategorii Felieton FILM Klasyka Kina Magazyn Recenzja 

Idź, patrz i milcz – omówienie filmu “Na los szczęścia, Baltazarze!” Roberta Bressona

Zdiagnozowanie źródła obecności zła w życiu pozostaje trudne do ustalenia. Nie można bowiem w pełni zdefiniować, czy jest ono pierwotnie wpisane w naturę ludzką, czy ma charakter transcendentny. Faktem jest, że nieustannie koegzystuje ono obok człowieka, ale znalezienie jego podłoża nie oznacza definitywnego pozbycia się go. Artyści, w tym twórcy współczesnego kina, próbują doszukiwać się przyczyny mroku. Lars von Trier w “Antychryście” wskazuje naturę jako kościół zła, której,bezwiednie tkwiący w niej człowiek, ulega. Z kolei “Climax” Gaspara Noe nie tyle skupia się na odpowiedzeniu na pytanie o jego pochodzenie ,…

Read More
FILM Klasyka Kina Magazyn Recenzja 

Letnia szkoła podejmowania decyzji – recenzja “Opowieści Letniej” Erica Rohmera

Osoby zaznajomione z twórczością Erica Rohmera, jak i ci, co mieli przyjemność obejrzeć tylko “Opowieść Wiosenną” lub “… Zimową” mogą poczuć się zdziwieni, jak letnia odsłona cyklu czterech pór roku mija się z oczekiwaniami widza. Francuski reżyser, którego sygnaturą rozpoznawczą były podszyte filozofią dyskusje i dywagacje intelektualistów, zniża wzrok i kieruję uwagę na młodych ludzi. Młody i wycofany Gaspar przyjeżdża sam nad morze. Wyczekuje niepewnie przyjazdu Leny – sympatii, z którą “niewiele się widział, ale zawsze spotyka się z nią przypadkiem”. Pierwsze dni pobytu upływają w samotnej monotonii przepełnionej tworzeniem…

Read More
FILM Klasyka Kina Magazyn Recenzja 

Jak malować wiosnę? – recenzja “Opowieści wiosennej” Erica Rohmera

W 1990 roku  mistrz kina i prekursor Francuskiej Nowej Fali – Eric Rohmer przystępuje do realizacji jego ostatniej serii filmowej. Pomysł w głowie autora “Sześciu moralnych opowieści” narodził się w momencie zetknięcia się szekspirowską “Opowieścią Zimową”. Scena “cudu” wywarła na reżyserze tak duże wrażenie, że posłużyła za inspirację do stworzenia filmu o tym samym tytule. Rohmer wprowadza dodatkowo trzy pozycje do swojego cyklu i na wstępie koncentruje się na wiośnie. Zanim jednak reżyser przeniesie widza w sensualną podróż po czterech porach roku warto cofnąć się 94 lata do roku 1896.…

Read More
FILM Klasyka Kina Magazyn Recenzja 

“Windą na szafot”, czyli emocjonalna jazda w ślepą uliczkę

“Jak okrutne fatum wyryte w marmurze, ukradzione szczęście zawsze krótko trwa” Pamiętam, kiedy pierwszy raz wychodziłem zachwycony z spektaklu “Trzej Muszkieterowie” we wrocławskim teatrze muzycznym Capitol, to właśnie te słowa najbardziej rezonowały mi w głowie. Są one podsumowaniem zakazanej, skazanej na niebyt miłości Królowej Anny i Księcia Buckinghama . Ilekroć ponownie oglądam tę sztukę, za każdym razem te dwa wersy wyjątkowo mnie poruszają. Po seansie “Windy na Szafot” Louisa Malle, w labiryncie mojej pamięci znów natrafiłem na to zdanie, które wzmożenie na mnie zadziałało  i zostało zrozumiane przeze mnie jeszcze…

Read More
Archiwum Kalejdoskopu Magazyn Muzyka 

“Czołowe sam na świat” – recenzja nowego albumu Artura Rojka “Kundel”

Artur Rojek artystą wybitnym jest. Jego wielkość definiuje moim zdaniem szczerość, którą kieruje się w życiu artystycznym. Jego wkład, poprzez bycie dużą częścią Myslovitz, w polską muzykę lat 90 i zerowych jest nieoceniony. Szczera i odważna decyzja opuszczenia zespołu na rzecz solowej działalności i wydanie krążka “Składam się z ciągłych powtórzeń” potwierdziła jego dojrzałość muzyczną. Dodatkowo artysta, będąc dyrektorem artystycznym festiwalu OFF, od niespełna 15 lat pozwala odkrywać Polakom nowe alternatywne brzmienia. Solowy krążek z 2014 jest moim zdaniem najlepszą płytą dekady w polskiej muzyce popularnej. “Składam się… ” jest…

Read More